سلام دوستان عزيز و گرامي
مطمئين باشين كه در اين روزها با نظراتتون منو خوشحال مي كنيد و هر چند كه هيچ كدمتان را تا به حال نديده ام اما همين كه بعضي ها نگران آدم مي شوند براي آدم دلخوشي دارد.
گاهي چقدر مي تواند احساسات متفاوت باشد.
همين ديروز بوود كه براي عيد آماده مي شديم و چقدر خوشحال بودم اگر چه تنها بودم اما خوشحال بودم.
اما بلافاصله فراداي همان روز هم تنها بودم و
هم غمگين
و حالا هم تنها و خسته ام
برايم از خدا طلب شادي كنيد (البته نه از نوع شادي روح)
احساس خستگي؛سرما خوردگي؛ضعف و بي حالي دارم خدا همه ي مريضا را شفا دهاد.
قربان همه ي دوستان نگران و غير نگران
فقط مي خواستم بنويسم تا باور كنيد كه هنوز زنده ام!
بازتاب
بازتاب URL برای این نوشته:
http://leila.blog.af/2009/12/16/77/trackback/
« عيد مبارك! | »